ZALIG KERSTFEEST.

Met vriendelijke groeten van, Marcel.

Nieuwjaarsbrief 2017.

Nieuwjaarsbrief.

Op het eind van het jaar
is de winter weer daar
dat blijft steeds identiek
heel ver weg klinkt muziek.

Medailles hebben we gewonnen
Greg is er mee begonnen
de aanzet heeft hij gegeven
daar is het niet bij gebleven.

Velen hadden hun dromen
zijn van ver ervoor gekomen
hun hoop was een luchtbel
ze zijn hier niet van tel.

Het leven heeft zijn kuren
legt ons soms in de luren
maar een feit is vaststaand

“het  Nieuwejaar”
dat zich al een weg baant.

Lint, 1 januari 2017.

©Marcel.

Nieuwjaarsbrief.

“Gelukkig Nieuwjaar”
want het is weer daar
niemand die het zo laat
direct aan ’t feesten gaat.

Vieren tot in de vroege uren
samen met familie en buren
genietend rond de haardvuren
naar de vlammen zitten gluren.

Anderen zitten ook te kijken
willen het wel vergelijken
kunnen alleen maar turen
ver weg van hun beste buren.

Op de vlucht voor geweld
hebben zich bij ons gemeld
opzoek naar een beetje geluk
bij hen is het compleet stuk.

Hopelijk brengt dit
“Nieuwjaars Geluk”
ook voor hen
en voor al die ik ken.

©Marcel.

Lint 1 januari 2016.

Nieuwjaarsbrief 2015.

Nieuwjaarsbrief.

Ben er dit jaar
laat aan begonnen
maar hetgeen volgt
heb ik niet verzonnen.

Onze vier seizoenen
zijn de pedalen kwijt
moeten zich herpakken
dat is een vaststaand feit.

Onze gewoonten wijzigen
bij het omgaan met stroom
niet die van onze rivieren
wel in ‘t huis dat ik bewoon.

Een punt ga ik niet veranderen
bij het begin van ‘t nieuwe jaar
met mijn briefje te schrijven
daarmee ben ik nu weer klaar.

Lint 1 januari 2015.

©Marcel.

Zonlicht.

Als de avond valt na de langste dag
een dag die er heel gewoon uitzag
was het voor hen die heel goed zagen
of de zon werd gesplitst in enkele lagen
alzo werd gevangen door de wolken
die te keer gingen als draaikolken
om dit prachtig zonnelicht te vangen
even boven het water bleven hangen

het kan je alleen maar verrijken
door naar dit schouwspel te kijken.

©Marcel.

Verborgen.

Verborgen
in je dromen
hopend
ze eens tegen te komen.

Verborgen
zijn ze elke dag
onzichtbaar
omdat je ze niet zag.

Verborgen
alle dagen als het mag
wil je hen tonen
met een knuffel en een lach.

Verborgen
vrienden die je kent
maar waar je
een vreemde voor bent.

Verborgen
want het is waar
na elke nacht
zijn ze weer daar.

©Marcel.

"Winterkou"

 

De winter is in het land
dat vind ik zo ambetant
binnen is het wel warm
maar maakt mij ook arm.

 

Die warmte heeft haar prijs
al val je nu niet door het ijs
weldra eens het gaat dooien
geen zout meer moet strooien.

 

De verwarming mag wat minder
zonder vriezen heb ik geen hinder
de dagen zijn ook al aan ’t lengen
dat nieuwtje kan ik nu brengen.

 

 

©Marcel.

 

Vrij.

 

 

De lucht was blauw

de zon stond trouw

op haar hoogste punt

hoger had niet gekund.

 

Mijn lucht is bijna op

niet dat ik ze opkrop

toch voel ik me moe

ook als ik niets doe.

 

Nochtans voel ik me vrij

voel me zelfs heel blij

geniet van het bestaan

om niet alleen te gaan.

 

De lucht werd grijs

net zoals gletsjerijs

het voelt zo koud

word ik nu oud.

 

 

©Marcel.

"Engeltjes"

Engeltjes.

Engeltjes bestaan
heb ze al mogen zien
ze zaten allen tezamen
wel zo een stuk of tien.

Niet iedereen die dat mag
daar houden ze niet van
ze leven in het licht
stralen als het even kan.

Engeltjes rusten nooit
ze worden ook niet moe
maar als er even niets moet
doen ze hun oogjes toe.

©Marcel.

Nieuwjaar Cadeau.

Nieuwjaar Cadeau.

Heb een doosje gekregen
met een strikje er om
dat ik moest ontknopen
voor ik in dat doosje kon.

Het was gevuld
met verpozing en stilte
laat dat nu zijn
wat ik het liefste wilde.

Ook zat erin gesloten
een hele mooie lach
zat onder ’t flesje hoop
dat ik toen pas zag.

Nergens kan je
zo een doosje kopen
dat men het krijgt
kan je alleen maar hopen.

©Marcel.

"Verdrongen"

Verdrongen.

Op mijn hart heb je getrapt

misschien meende je het goed

toch kan je niet begrijpen

wat je mij hier mee aandoet.

Denkelijk niet zo gemeend

genezen kan het niet meer

gelukkig is het niet versteend

maar het doet nog altijd zeer.

Alleen tijd kan het genezen

maar dan nog niet bedwongen

dikwijls zal ik dit herlezen

tot de pijn is verdrongen.

©Marcel.

Regenbui.

Zie de regen als geluk
en je dag kan niet meer stuk
achter de wolken schuilt de zon
omdat zij niet tegen regen kon.

©Sami.

"Mijn Bloem."

Mijn Bloem.

Mijn bloem,
door dauwdruppels omgeven
net tranen
die schitteren
in de zon als diamant
de glinstering
die duurt maar even
maar juist dat
schept een echte band.

Mijn bloem
haar schoonheid onuitgegeven
een kelk
met meeldraden
fijn als pure kant
zo fragiel
en is het maar voor even
bescherm ik haar
in de palmen van mijn hand.

Mijn bloem
vergankelijk als alle leven
door regen
of felle wind
die al haar krachten stal
ik omarm haar
om ze steun te geven
omdat ik van ze hou
zoveel,
dat ik ze nooit vergeten zal. 

©Marcel.

"Aardse Huis"

AARDSE HUIS.

Toen ik op een drukkende, zwoele zomerdag
dromend, op mijn rug in het bos neerlag
op een zacht bed van bladeren, rustte ik uit
rondom mij, een veld van vingerhoedskruid
koelte zoekend, onder het groene bomen gewelf
is mijn geest op avontuur, buiten mezelf.

Met schorre stem, roep ik mijn voornaam
neerkijkend, naar mijn wezenloos lichaam
onhoorbaar luid, want het antwoord niet
ik bestrijk nochtans, een groot grondgebied
door de bladeren, zweef ik, naar een heel fel licht
van een straal, die mij verblind, in het aangezicht.

Dit is geen visioen, maar onwerkelijkheid
bevind ik me nu in die grote anonimiteit
van zoekende mensen in het grote walhalla
op de zwierige tonen, van een blinkende balalaika
plots word ik geweerd, men had mij  niet nodig
ik mocht nog even terug, ik was nog overbodig.

Ongewild in paniek, ik ben de plaats verloren
ik moet mijn lichaam, zo snel mogelijk opsporen
eindeloos lijkt het te duren, voor ik de plaats erken
vlug laat ik mij zakken, door de kruinen van de bomen
om zo snel mogelijk in mijn lichaam te kunnen komen
de bladeren vertellen de waarheid, met fluisterend geruis
waar je hart zijn rust herwint, daar, voelt het zich thuis.

©Marcel.

"De Mosterd"

DE  MOSTERD

Er was eens een boer uit de walen

die mosterd bij Mozes ging halen

hij reed met de fiets

want dat kostte hem niets

maar de mosterd die moest hij betalen.

©Marcel.

"Bij Kaarslicht"

Bij Kaarslicht.

Zoals al zovele jaren
schrijven mensen zoals ik
iets om op tijd te klaren
en dat geeft effectief een kick.

Bij een brandend kaarslicht
het moet af voor ze dooft
‘t hoeft daarom geen sneldicht
zinnen dwalen in mijn hoofd.

Niemand is erdoor gestrest
geen mens heb ik iets beloofd
poëzie schrijven doe je best
tot ‘t kaarslicht is gedoofd.

Op woorden moet ik broeden
bij sommige ben ik ontdaan
daarvoor wil ik jullie behoeden
want de kaars is net uitgegaan.

Heb een nieuwe laten branden
alleen maar voor deze ene keer
zal wel zien waar we stranden
maar het lichtje brand weer.

© Marcel.

"Lente Bloesem"

Lente Bloesem.

Witte Lente bloesem vaart
op de golven van de wind
dit ligt niet in zijn aard
doch zelf de weg niet vind.

De mals lichtgroene weide
word zo een sneeuwtapijt
niet zoals de purper heide
waar sneeuw niet meer gedijd.

Lang zal dit niet meer duren
de Lente bloesem weet dit ook
maar het niet bij kan sturen
ik wel van de geur genoot.

©Marcel.

"Middernacht"

Middernacht.

De avond is al gevallen
middernacht bijna voorbij
dit zie ik aan de getallen
op mijn uurwerk, mooi op rij.

Straks als de haan weer kraait
met een verstopper spelende zon
de wind die wat strakker waait
net toen de dag in feite begon.

Dat kan mij echter niet storen
ben opgewekt weer opgestaan
alles begint weerom van voren
’t kan alleen maar beter gaan.

©Marcel.

"In Gedachte"

In gedachte.

In gedachte verzonken
hopend niet slaapdronken
kom ik deze dag door
daar doe ik alles voor.

Vroeg al kraait de haan
het is tijd om op te staan
voor hen die 't niet horen
is deze dag reeds verloren.

De zon staat al bovenaan
ze denkt reeds aan ondergaan
dat maakt de dag veel te kort
hopend dat morgen beter word.

Morgen is nog ver vandaan
moeten deze dag nog gaan
zal er enkele glazen op drinken
terwijl mijn gedachten wegzinken.

©Marcel.

"Hersenspinsels"

Hersenspinsels.

Een luchtweerspiegeling van het leven zo mooi
bloemrijke elegantie op weg naar de bonnefooi.

Een schaars hemels wezen, goudkleurig van haar
net een grotesk fantoom, etherisch, ongrijpbaar.

Door elfen gedragen, vrouw natuurlijke geesten
hun haren bijeen gestrengeld, alsof ze gingen feesten.

Maanlicht als hoofd spot met sterren als aureool
frisse bries in de bomen, zuiver van de noordpool.

Al die bomen blaadjes ze hingen in de tocht
ieder blaadje was verteld wanneer het ruisen mocht.

Op nevelige akker wolken mochten de elfjes dansen
muziek was er voor iedereen in verschillende cadansen.

Eensklaps was er een kabaal, het festijn liep op zijn eind
‘t daglicht dat nakend was en ’t nachtduister dat verdwijnt.

Alles vlug bijeen gebracht, sommige moest men wekken
iedereen wist terstond, dat niemand wou vertrekken.

©Marcel.

"Valentijnsdag"

"Valentijn”

Voor Valentijn
heb ik iets klaar
al is het maar klein
toch is het waar.

Een boeketje
van rode rozen
het mooiste setje
heb ik gekozen.

Een klein woordje
heb ik neergepend
fluister ‘t in je oortje
op ’t gepast moment.

©Marcel. 

"Klavertje Vier"

Klavertje Vier.

Geluksbrenger
een klavertje vier
al even zeldzaam
als een saffier.

Het grootste genot
is er als ik je vind
ben dan opgewonden
als een klein kind.

Klavertje vier
 je plukken
doe ik
met alle plezier.

©Marcel.

"Een Woord"

Een Woord.

Een gesproken woord
op het juiste moment
dat niemand stoort
is zelfs heel attent.

Een gezongen woord
als men de letters kent
is voor degene die het hoort
een uitgepakt geschenk.

Een onuitgesproken woord
met liefde neergepend
is dansen op een slappe koord
en een teken van talent.

©Marcel.

"De Zee"

De zee.

De zee, drijvend nat
die menigeen aanbad
de een van vreugd
de ander van smart
dat alleen al, doet me wat
de zee, drijvend nat.

©Marcel.

"Zo Stil"

Zo Stil.

Zo stil als de muis
die naar de kaas toe sluipt.

Zo stil als de poes
die haar winterjas uit ruift.

Zo stil als de maan
die langzaam voorbij schuift.

Zo stil als de lucht
die als wind verder stuift.

Zo stil is de nacht
die de uren traag uit wuift.

©Marcel.