008.

Sneeuw.

Vanmorgen lag er eindelijk sneeuw
ze zat er, maar 'k zag ze niet die meeuw
alles maagdelijk wit
voelde mij daarom fit
als ik het venster opende met een geeuw.

© Marcel..

007.

Paal.

Ik was tegen een paal opgelopen
maar was wel een beetje bezopen
zag ik wat wazig
of zag ik tweemalig
daarop ben ik maar terug recht gekropen.

© Marcel.

006.

Gast.

Een zoekende gast naar gedichtjes
die deed dat met brandende lichtjes
flikkende ogen
die er niet om logen
want de tekst werd als beender gewrichtjes.

© Marcel.

005.

Dichter.

Een dichter las voor op gedichten dag
een tekst die zo niet voor de hand lag
hij was oh zo moe
en het boek deed hij toe
omdat hij de letters zo goed niet meer zag. 

© Marcel.

004.

Tamboer .

Een Tamboer die woont in Tongeren
zal daar zeker niet verhongeren
al is er eens nood
met één vis en één brood
plegen zij daar soms nog van die wonderen.

© Marcel.

003

Wandelaar.

Een wakker wandelaar uit Wakkerzeel
liep niet op een paal, ‘t scheelde niet veel
het kwam door die hond
want er lag nog een stront
daardoor week hij uit en dat leek hem reëel. 

© Marcel.

002.

Sneeuw.

Vanmorgen lag er eindelijk sneeuw
ze zat er, maar 'k zag ze niet die meeuw
alles maagdelijk wit
voelde mij daarom fit
als ik het venster opende met een geeuw.

© Marcel.

001.

Beer.

Er was eens een beer uit het noorden
hij hield niet van andere oorden
artiest wou hij zijn
want dat vond hij zo fijn
daarom hij leerde lopen op koorden.

© Marcel.

Vervlogen tijden.

Zingende kinderen
die aan deuren kloppen
zodat jij hen iets
in hun tas kan stoppen.

Vroeger toen wij jong waren
gingen wij ook zo nog op stap
hadden toen nog wilde haren
de snoepjes zaten in onze zak.

Met een draaiende ster
door grootvader gemaakt
hebben wij de ganse dag
het ganse dorp doorgedraafd.

Mijn wilde haren zijn nu vergaan
in plaats daarvan nu kale plekken
waar ze vroeger hebben gestaan
moet ik nu mijn muts opzetten.

Nu zie ik ze lachend gaan
een grote groep kinderen
die aan je deur komen staan
om hun liedje voor jou te zingen.

Wens u allen het beste toe
voor het komende nieuwe jaar.

"Gelukkig Nieuwjaar"

Lint 1 januari 2018, Marcel.

ZALIG KERSTFEEST.

Met vriendelijke groeten van, Marcel.

Nieuwjaarsbrief 2017.

Nieuwjaarsbrief.

Op het eind van het jaar
is de winter weer daar
dat blijft steeds identiek
heel ver weg klinkt muziek.

Medailles hebben we gewonnen
Greg is er mee begonnen
de aanzet heeft hij gegeven
daar is het niet bij gebleven.

Velen hadden hun dromen
zijn van ver ervoor gekomen
hun hoop was een luchtbel
ze zijn hier niet van tel.

Het leven heeft zijn kuren
legt ons soms in de luren
maar een feit is vaststaand

“het  Nieuwejaar”
dat zich al een weg baant.

Lint, 1 januari 2017.

©Marcel.

Nieuwjaarsbrief.

“Gelukkig Nieuwjaar”
want het is weer daar
niemand die het zo laat
direct aan ’t feesten gaat.

Vieren tot in de vroege uren
samen met familie en buren
genietend rond de haardvuren
naar de vlammen zitten gluren.

Anderen zitten ook te kijken
willen het wel vergelijken
kunnen alleen maar turen
ver weg van hun beste buren.

Op de vlucht voor geweld
hebben zich bij ons gemeld
opzoek naar een beetje geluk
bij hen is het compleet stuk.

Hopelijk brengt dit
“Nieuwjaars Geluk”
ook voor hen
en voor al die ik ken.

©Marcel.

Lint 1 januari 2016.

Nieuwjaarsbrief 2015.

Nieuwjaarsbrief.

Ben er dit jaar
laat aan begonnen
maar hetgeen volgt
heb ik niet verzonnen.

Onze vier seizoenen
zijn de pedalen kwijt
moeten zich herpakken
dat is een vaststaand feit.

Onze gewoonten wijzigen
bij het omgaan met stroom
niet die van onze rivieren
wel in ‘t huis dat ik bewoon.

Een punt ga ik niet veranderen
bij het begin van ‘t nieuwe jaar
met mijn briefje te schrijven
daarmee ben ik nu weer klaar.

Lint 1 januari 2015.

©Marcel.

Zonlicht.

Als de avond valt na de langste dag
een dag die er heel gewoon uitzag
was het voor hen die heel goed zagen
of de zon werd gesplitst in enkele lagen
alzo werd gevangen door de wolken
die te keer gingen als draaikolken
om dit prachtig zonnelicht te vangen
even boven het water bleven hangen

het kan je alleen maar verrijken
door naar dit schouwspel te kijken.

©Marcel.

Verborgen.

Verborgen
in je dromen
hopend
ze eens tegen te komen.

Verborgen
zijn ze elke dag
onzichtbaar
omdat je ze niet zag.

Verborgen
alle dagen als het mag
wil je hen tonen
met een knuffel en een lach.

Verborgen
vrienden die je kent
maar waar je
een vreemde voor bent.

Verborgen
want het is waar
na elke nacht
zijn ze weer daar.

©Marcel.

"Winterkou"

 

De winter is in het land
dat vind ik zo ambetant
binnen is het wel warm
maar maakt mij ook arm.

 

Die warmte heeft haar prijs
al val je nu niet door het ijs
weldra eens het gaat dooien
geen zout meer moet strooien.

 

De verwarming mag wat minder
zonder vriezen heb ik geen hinder
de dagen zijn ook al aan ’t lengen
dat nieuwtje kan ik nu brengen.

 

 

©Marcel.

 

Vrij.

 

 

De lucht was blauw

de zon stond trouw

op haar hoogste punt

hoger had niet gekund.

 

Mijn lucht is bijna op

niet dat ik ze opkrop

toch voel ik me moe

ook als ik niets doe.

 

Nochtans voel ik me vrij

voel me zelfs heel blij

geniet van het bestaan

om niet alleen te gaan.

 

De lucht werd grijs

net zoals gletsjerijs

het voelt zo koud

word ik nu oud.

 

 

©Marcel.

"Engeltjes"

Engeltjes.

Engeltjes bestaan
heb ze al mogen zien
ze zaten allen tezamen
wel zo een stuk of tien.

Niet iedereen die dat mag
daar houden ze niet van
ze leven in het licht
stralen als het even kan.

Engeltjes rusten nooit
ze worden ook niet moe
maar als er even niets moet
doen ze hun oogjes toe.

©Marcel.

Nieuwjaar Cadeau.

Nieuwjaar Cadeau.

Heb een doosje gekregen
met een strikje er om
dat ik moest ontknopen
voor ik in dat doosje kon.

Het was gevuld
met verpozing en stilte
laat dat nu zijn
wat ik het liefste wilde.

Ook zat erin gesloten
een hele mooie lach
zat onder ’t flesje hoop
dat ik toen pas zag.

Nergens kan je
zo een doosje kopen
dat men het krijgt
kan je alleen maar hopen.

©Marcel.

"Verdrongen"

Verdrongen.

Op mijn hart heb je getrapt

misschien meende je het goed

toch kan je niet begrijpen

wat je mij hier mee aandoet.

Denkelijk niet zo gemeend

genezen kan het niet meer

gelukkig is het niet versteend

maar het doet nog altijd zeer.

Alleen tijd kan het genezen

maar dan nog niet bedwongen

dikwijls zal ik dit herlezen

tot de pijn is verdrongen.

©Marcel.

Regenbui.

Zie de regen als geluk
en je dag kan niet meer stuk
achter de wolken schuilt de zon
omdat zij niet tegen regen kon.

©Sami.

"Mijn Bloem."

Mijn Bloem.

Mijn bloem,
door dauwdruppels omgeven
net tranen
die schitteren
in de zon als diamant
de glinstering
die duurt maar even
maar juist dat
schept een echte band.

Mijn bloem
haar schoonheid onuitgegeven
een kelk
met meeldraden
fijn als pure kant
zo fragiel
en is het maar voor even
bescherm ik haar
in de palmen van mijn hand.

Mijn bloem
vergankelijk als alle leven
door regen
of felle wind
die al haar krachten stal
ik omarm haar
om ze steun te geven
omdat ik van ze hou
zoveel,
dat ik ze nooit vergeten zal. 

©Marcel.

"Aardse Huis"

AARDSE HUIS.

Toen ik op een drukkende, zwoele zomerdag
dromend, op mijn rug in het bos neerlag
op een zacht bed van bladeren, rustte ik uit
rondom mij, een veld van vingerhoedskruid
koelte zoekend, onder het groene bomen gewelf
is mijn geest op avontuur, buiten mezelf.

Met schorre stem, roep ik mijn voornaam
neerkijkend, naar mijn wezenloos lichaam
onhoorbaar luid, want het antwoord niet
ik bestrijk nochtans, een groot grondgebied
door de bladeren, zweef ik, naar een heel fel licht
van een straal, die mij verblind, in het aangezicht.

Dit is geen visioen, maar onwerkelijkheid
bevind ik me nu in die grote anonimiteit
van zoekende mensen in het grote walhalla
op de zwierige tonen, van een blinkende balalaika
plots word ik geweerd, men had mij  niet nodig
ik mocht nog even terug, ik was nog overbodig.

Ongewild in paniek, ik ben de plaats verloren
ik moet mijn lichaam, zo snel mogelijk opsporen
eindeloos lijkt het te duren, voor ik de plaats erken
vlug laat ik mij zakken, door de kruinen van de bomen
om zo snel mogelijk in mijn lichaam te kunnen komen
de bladeren vertellen de waarheid, met fluisterend geruis
waar je hart zijn rust herwint, daar, voelt het zich thuis.

©Marcel.

"De Mosterd"

DE  MOSTERD

Er was eens een boer uit de walen

die mosterd bij Mozes ging halen

hij reed met de fiets

want dat kostte hem niets

maar de mosterd die moest hij betalen.

©Marcel.

"Bij Kaarslicht"

Bij Kaarslicht.

Zoals al zovele jaren
schrijven mensen zoals ik
iets om op tijd te klaren
en dat geeft effectief een kick.

Bij een brandend kaarslicht
het moet af voor ze dooft
‘t hoeft daarom geen sneldicht
zinnen dwalen in mijn hoofd.

Niemand is erdoor gestrest
geen mens heb ik iets beloofd
poëzie schrijven doe je best
tot ‘t kaarslicht is gedoofd.

Op woorden moet ik broeden
bij sommige ben ik ontdaan
daarvoor wil ik jullie behoeden
want de kaars is net uitgegaan.

Heb een nieuwe laten branden
alleen maar voor deze ene keer
zal wel zien waar we stranden
maar het lichtje brand weer.

© Marcel.