1137.

 

Veel.

Wat mooi als de bladeren vallen

bij 't neergaan hoor je ze niet knallen

maar voelen zich alleen

bezwijken een voor een

maar wat zijn het er veel met zijn allen.

© Marcel.

1136.

 

Vlug.

Ben er voor een weekje even niet

naar plaatsen die je anders niet ziet

maar de tijd gaat vlug

ben dan ook snel terug

het langs deze weg dan maar weten liet.

© Marcel.

1135.

 

Overleven.

‘k Zal 't overleven of sterf misschien

ik weet niet of ik dat wel verdien

wat heb ik daaraan

om nu al dood te gaan

hopelijk heb ik nog een jaar of tien.

© Marcel.

1134.

Thee.

Ik lig in bed geveld door de griep

mijn lijf heeft een geweldige dip

ik voel er wel iets

het is niet voor niets

dat ik nu langzaam aan mijn thee glas nip.

.© Marcel.

1133.

Helen.

Ik wil aan u allen meedelen

dat de griep is komen meespelen

al doe ik mijn best

en lig ik in mijn nest

’t Is te hopen dat ze vlug mag helen. 

© Marcel.

1132.

Vergeten.

Ik wou je eens iets laten weten

alleen ben ik het al vergeten

wat het ook is

’t had geen betekenis

we zullen ’t bespreken tijdsens ’t eten.

©Marcel. 

1131

Gevallen.

Ik ben vannacht uit bed gevallen

het kan je dag alzo vergallen

’t gevolg is niet gering

niets van verzekering

want dat valt niet onder ongelukken. 

© Marcel.

1130

 

Zout.

Wat doe jij dan toch met al die tijd

‘k heb tijd over doch raak hem niet kwijt

een filosoof zei

’t is geen blufferij

ontspanning is het zout van de arbeid.

© Marcel.

1129.

 

Normaal.

Daar word een kindeke geboren

het heeft zich al eens laten horen

maar dat is normaal

zonder pracht en praal

dat werd verteld door commentatoren.

© Marcel.

1128.

 

Duinen.

Duinen verdwalen in eenzaamheid

elke korrel leeft in waakzaamheid

je ziet ‘t er niet aan

toch moeten ze er staan

dat is een vorm van milieu duurzaamheid.

© Marcel.

1127.

Besmet.

Dag één van de winter is aan zet

we worden er allen mee besmet

eigen aan het jaar

maar hij is wel daar

’t is een deel van ’t compleet klimaatpakket.

© Marcel.

1126.

 

Verdoken.

Dag één van de herfst is aangebroken

heb hem vanmorgen aangesproken

heb hem gezegd

het is niet slecht

hou die buien nog even verdoken.

© Marcel.

1125.

 

Klokken.

De zon komt van het zuiden

daar moet ik niemand meer op duiden

maar wist je dit

als de wind goed zit

dan hoor ik de klokken soms luiden.

© Marcel.

1124.

Lichter

De stilte leidt en brengt slaap dichter

een droombeeld maakt het wat gerichter

de nacht afgerond

een nieuwe morgenstond

in je hoofd is alles weer wat lichter. 

© Marcel.

1123.

Dromen.

Treurend zijn er de kale bomen

die maar niet tot rust willen komen

ze gaan heen en weer

doch dat doet geen zeer

wel dat ze reeds van de lente dromen.

© Marcel.

1122.

 

Nadorst.

Zo’n lekker broodje met witte worst

dat smaakt mij het best met de broodkorst

wat braadvet erop

voor mij is dat tiptop

maar dat geeft je nadien wel veel nadorst.

© Marcel.

1121.

Verdwenen.

Als de voldoening is verdwenen

voel je ’t van je kop tot je tenen 

troost waar je op hoopt

dat geeft je dan een boost

maar toch stap je met loodzware benen. 

© Marcel.

1120.

 

Relatie.

Een muzikale conversatie

is altijd een moment van gratie

als je hem hoort

mij dat niet stoort

met Chopin, heb ‘k een fijne relatie.

© Marcel.

1119.

 

Y

Ik laat de Y zitten waar ze zit

een typefout die is er zwart-op-wit

doch ik vind ze niet

zeg ‘t me als je ze ziet

want de Y is een letter met veel pit.

© Marcel.

1118.

Zijde.

Wispelturige jaargetijde

het bos lijkt als een bloemenweide

kleurrijk overhoop

waar ik zacht over loop

die  bladeren met gevlamde zijde.

© Marcel.

1117.

 

Toekomst.

Treurende mensen wil ik schragen

als ’t kan hun verlies helpen dragen

over nadenken

een toekomst schenken

‘t houvast aan die eindeloze dagen.

© Marcel..

1116.

 

X

Het x teken is voor elk gelijk

ze mooi schrijven dat is wenselijk

je tekent een x 

in al je limericks

hoe je ze schrijft verraad je eigenheid.

© Marcel.

1115.

 

Liefdadigheid.

Met diepgang en oppervlakkigheid

noodzaak is vader van handigheid

voor de aardigheid

voor de gezelligheid

geduld is het merg van liefdadigheid.

© Marcel.

1114.

 

Plagen.

Doorheen de mistige herfstdagen

waarover ik niemand hoor klagen

het groen dat verdwijnt

de zon die minder schijnt

en dat zeg ik dan soms om te plagen.

© Marcel.

1113.

 

Hoest.

Het wassende water woelde woest

dat deed het zo omdat het zo moest

het ging wild te keer

maar ik wou dat niet meer

en werd wakker door een kuchende hoest.

© Marcel.