1128.

 

Duinen.

Duinen verdwalen in eenzaamheid

elke korrel leeft in waakzaamheid

je ziet ‘t er niet aan

toch moeten ze er staan

dat is een vorm van milieu duurzaamheid.

© Marcel.

1127.

Besmet.

Dag één van de winter is aan zet

we worden er allen mee besmet

eigen aan het jaar

maar hij is wel daar

’t is een deel van ’t compleet klimaatpakket.

© Marcel.

1126.

 

Verdoken.

Dag één van de herfst is aangebroken

heb hem vanmorgen aangesproken

heb hem gezegd

het is niet slecht

hou die buien nog even verdoken.

© Marcel.

1125.

 

Klokken.

De zon komt van het zuiden

daar moet ik niemand meer op duiden

maar wist je dit

als de wind goed zit

dan hoor ik de klokken soms luiden.

© Marcel.

1124.

Lichter

De stilte leidt en brengt slaap dichter

een droombeeld maakt het wat gerichter

de nacht afgerond

een nieuwe morgenstond

in je hoofd is alles weer wat lichter. 

© Marcel.

1123.

Dromen.

Treurend zijn er de kale bomen

die maar niet tot rust willen komen

ze gaan heen en weer

doch dat doet geen zeer

wel dat ze reeds van de lente dromen.

© Marcel.

1122.

 

Nadorst.

Zo’n lekker broodje met witte worst

dat smaakt mij het best met de broodkorst

wat braadvet erop

voor mij is dat tiptop

maar dat geeft je nadien wel veel nadorst.

© Marcel.

1121.

Verdwenen.

Als de voldoening is verdwenen

voel je ’t van je kop tot je tenen 

troost waar je op hoopt

dat geeft je dan een boost

maar toch stap je met loodzware benen. 

© Marcel.

1120.

 

Relatie.

Een muzikale conversatie

is altijd een moment van gratie

als je hem hoort

mij dat niet stoort

met Chopin, heb ‘k een fijne relatie.

© Marcel.

1119.

 

Y

Ik laat de Y zitten waar ze zit

een typefout die is er zwart-op-wit

doch ik vind ze niet

zeg ‘t me als je ze ziet

want de Y is een letter met veel pit.

© Marcel.

1118.

Zijde.

Wispelturige jaargetijde

het bos lijkt als een bloemenweide

kleurrijk overhoop

waar ik zacht over loop

die  bladeren met gevlamde zijde.

© Marcel.

1117.

 

Toekomst.

Treurende mensen wil ik schragen

als ’t kan hun verlies helpen dragen

over nadenken

een toekomst schenken

‘t houvast aan die eindeloze dagen.

© Marcel..

1116.

 

X

Het x teken is voor elk gelijk

ze mooi schrijven dat is wenselijk

je tekent een x 

in al je limericks

hoe je ze schrijft verraad je eigenheid.

© Marcel.

1115.

 

Liefdadigheid.

Met diepgang en oppervlakkigheid

noodzaak is vader van handigheid

voor de aardigheid

voor de gezelligheid

geduld is het merg van liefdadigheid.

© Marcel.

1114.

 

Plagen.

Doorheen de mistige herfstdagen

waarover ik niemand hoor klagen

het groen dat verdwijnt

de zon die minder schijnt

en dat zeg ik dan soms om te plagen.

© Marcel.

1113.

 

Hoest.

Het wassende water woelde woest

dat deed het zo omdat het zo moest

het ging wild te keer

maar ik wou dat niet meer

en werd wakker door een kuchende hoest.

© Marcel.

1112.

 

Citadel.

En al schittert de herfst nog zo fel

die kleurenschakering lust ik wel

en zie je het niet

het is een groot gebied

’t is goed te zien vanop de citadel.

© Marcel.

1111.

 

Bemind.

Buigt het struikgewas mee met de wind

iedereen word daarvan goed gezind

wat is het toch mooi

een echte bonnefooi

natuur liefde word door velen bemind..

© Marcel.

1110.

 

Krom.

Overheerst de gouden herfst rijkdom 

’s morgens verstopt door een nevelbom

daarna is het mooi

alles valt in zijn plooi

en de natuur die werkt er zich voor krom.

© Marcel.

1109.

 

Natuur.

Het is wel iets dat daar niet bij past

waarom was ik daar niet van verrast

mist over het land

wat is er aan de hand

de natuur houd alles nog even vast.

© Marcel.

1108.

Vragen.

Graag zou ik nog eens met je praten

maar veel zal dat nu niet meer baten

van hoe jij het deed

dat steeds weer vergeet.

daardoor blijven er nog heel veel vragen. 

© Marcel.

1107.

 

Cent.

Een joker die zit in elk kaartspel

daar heeft hij een speciale regel

hoe ‘t ook mag zijn 

 je vind het niet fijn 

want ‘t kost je een cent uit je geldbeugel

© Marcel.

1106.

 

Schoonheid.

Een kroon van zoveel wijze jaren

gevuld met kleurige bladeren

elk heeft zijn voorkeur

willekeurige kleur

maar dat kan niet die schoonheid verklaren.

© Marcel.

0105.

 

Onrecht.

Hoezeer de natuur ook huilt of vecht

hoe je ‘t ook draait of keert het is slecht

‘t zou niet mogen zijn

want op lange termijn

is onze jeugd de dupe van dit onrecht.

© Marcel.

1104.

 

Repliek.

Gebroken leven ze voelt zich ziek

ze is heel gevoelig voor kritiek

geneert er zich voor

maar vecht zich erdoor

stilte is de meest draaglijke repliek.

© Marcel.