1032.

Lach.

Het lachen wint steeds van 't verdriet

't is eender hoe je het ook beziet

een vrolijke dag

krijg je door een lach

wees dan zeker dat iedereen hem ziet.

© Marcel.

1031

Dom.

Het venijn zit hem steeds in de staart

is dat al die moeite dan wel waard

ga en kijk niet om

want dat is niet dom

zei een oudere man me heel bedaard.

© Marcel.

1030

Wijs.

Ze doolde maar door een ijs woestijn

daar tussen voelde zij zich echt klein

zo een massa ijs

bracht haar van de wijs

want ze vond haar weg niet op dit terrein.

© Marcel..

1029.

Geslepen.

Ik hoop dat je het nu hebt begrepen

toch voel ik mij niet zo benepen

ook al is er niets

je weet altijd iets

want je bent me toch steeds zo geslepen.

© Marcel.

1028.

Zweven.

Hoe moet ik anders verder leven

dat antwoord dat zoek ik al even

wat mij ook bond

wou dat ik het vond

zonder dat begin ik steeds te zweven.

© Marcel.

1027.

Hand in Hand.

Liefde en verdriet gaan hand in hand

soms kom ik ze tegen op het strand

de ene die lacht

de andere die tracht

naar dat woordje verscholen onder 't zand.

© Marcel..

1026.

Schromen.

Ik lag vannacht van jou te dromen

uit 't raam zag ik je van ver komen

't duurde zo lang

tot je bij me kwam

maar daarvoor hoef je je niet te schromen.

© Marcel..

1025.

Roos.

Hij toverde me een blauwe roos

ze lag in een goudkleurige doos

't was niet de doos

en ook niet de roos

maar voor ik het doorhad duurde een poos.

© Marcel.

1024.

Gewend.

Het sprookje kreeg geen happy end

in een film is dat niet evident

daar komt het steeds goed

maar zegt niet hoe ’t wel moet

en daar ben ik nog steeds niet aan gewend.

© Marcel.

1023.

Gaten.

Waarom kan ik je niet los laten

het helpt niet er over te praten

hoe het ook zij

het is wel voorbij

maar ik hou je nog steeds in de gaten.

© Marcel.

1022.

Zwijg.

Ik zal proberen te vergeten

en heb het altijd al verbeten

zwijg er nu maar van

voor even als het kan

want ik wil er niets meer over weten.

© Marcel.

1021.

Zeuren.

Zij begint meer en meer te zeuren

weet niet meer wat er moet gebeuren

het niet verder kan

word er horendol van

en dat kan ik alleen maar betreuren.

© Marcel.

1020.

Melkboer.

De melkboer komt zo ’n twee keer per dag

maar zij was dan telkens weer van slag

wat opgewonden

zo niet verder konden

maar ze wist toen nog niet dat ‘t aan haar lag.

© Marcel..

1019.

Stoeipoes.

Ze droeg vanavond een rode bloes

dezelfde als op haar platenhoes

hoe ze daar stond

met haar haren blond

was het net of ze was een stoeipoes.

© Marcel.

1018.

Foor.

Ik wist het bijna van tevoren

als 'k hem zag dan was ik herboren

de man van de foor

liefst de ganse nacht door

't zou alleen mijne rust wat verstoren.

© Marcel.

1017.

Verdiend.

Ze heeft nu toch een andere vriend

hij is klein en een beetje bijziend

hij ziet ze wel staan

wil alleen verder gaan

en dat heeft ze dan waarlijk niet verdiend.

© Marcel.

1016.

X.

Het x teken is voor elk gelijk

ze mooi schrijven dat is wenselijk

je tekent een x 

in al je limericks

hoe je ze schrijft verraad je eigenheid.

© Marcel.

1015.

Geduld.

Met diepgang en oppervlakkigheid

noodzaak is vader van handigheid

voor de aardigheid

voor de gezelligheid

geduld is het merg van liefdadigheid.

© Marcel.

1014.

Balen.

Maar ja, je zweeg in alle talen

omdat je je gram niet kon halen

je kon je niet legen

en dat viel je tegen

daarvan zal je nog lang kunnen balen.

© Marcel.

1013.

Bericht.

Dan doof ik 'vannacht het licht

na 't lezen van 't goede bericht

nog een keer gapen

en dan maar slapen

tot het zonlicht schijnt op mijn gezicht.

© Marcel.

1012.

Rust.

Als de poolster vanavond nog straalt

en niet door wolken is achterhaalt

dan brengt ze je rust

al is het geen must

maar alzo menigeen 's weg heeft bepaalt.

© Marcel.

1011.

Morgen.

Ik zal je er heel goed verzorgen

je zorgen zijn goed opgeborgen

geloof je me niet

wacht maar tot je 't ziet

want het beste dat hou ik voor morgen.

©Marcel.

1010.

Gevangen.

In de nacht dan leeft het verlangen
ik zie het aan jou rode wangen
die zeggen mij net
kom terug in bed
want ik heb je in mijn net gevangen.

© Marcel.

1009.

Vergaan.

Zou liefde dan nog wel bestaan

die vraag stel je mij heel spontaan

natuurlijk wel

liefde is geen spel

echte liefde die zal nooit vergaan.

© Marcel.

1008.

Dromen.

Zal het er dan ooit eens van komen

waar ik alleen maar van kon dromen

ik heb niets gedaan

aan die bocht in de baan

maar waarom wou je mij dan dwarsbomen.

© Marcel..