Is een woord dat niet in een woordenboek voorkomt.
Voor mij heeft het echter een reële waarde van bestaan.
Het leven is een aan een schakeling van ups en downs.
Een “Palindroom”
dat verder gaat in het zichtbare of onzichtbare oneindige.
Met vriendelijke groetjes van, Marcel.
zaterdag 27 januari 2018
woensdag 17 januari 2018
die aan deuren kloppen
zodat jij hen iets
in hun tas kan stoppen.
gingen wij ook zo nog op stap
hadden toen nog wilde haren
de snoepjes zaten in onze zak.
door grootvader gemaakt
hebben wij de ganse dag
het ganse dorp doorgedraafd.
in plaats daarvan nu kale plekken
waar ze vroeger hebben gestaan
moet ik nu mijn muts opzetten.
een grote groep kinderen
die aan je deur komen staan
om hun liedje voor jou te zingen.
voor het komende nieuwe jaar.
dinsdag 20 december 2016
Nieuwjaarsbrief 2017.
is de winter weer daar
dat blijft steeds identiek
heel ver weg klinkt muziek.
Greg is er mee begonnen
de aanzet heeft hij gegeven
daar is het niet bij gebleven.
zijn van ver ervoor gekomen
hun hoop was een luchtbel
ze zijn hier niet van tel.
legt ons soms in de luren
maar een feit is vaststaand
dat zich al een weg baant.
dinsdag 22 december 2015
want het is weer daar
niemand die het zo laat
direct aan ’t feesten gaat.
samen met familie en buren
genietend rond de haardvuren
naar de vlammen zitten gluren.
willen het wel vergelijken
kunnen alleen maar turen
ver weg van hun beste buren.
hebben zich bij ons gemeld
opzoek naar een beetje geluk
bij hen is het compleet stuk.
“Nieuwjaars Geluk”
ook voor hen
en voor al die ik ken.
zondag 14 december 2014
Nieuwjaarsbrief 2015.
laat aan begonnen
maar hetgeen volgt
heb ik niet verzonnen.
zijn de pedalen kwijt
moeten zich herpakken
dat is een vaststaand feit.
bij het omgaan met stroom
niet die van onze rivieren
wel in ‘t huis dat ik bewoon.
bij het begin van ‘t nieuwe jaar
met mijn briefje te schrijven
daarmee ben ik nu weer klaar.
zaterdag 4 oktober 2014
een dag die er heel gewoon uitzag
was het voor hen die heel goed zagen
of de zon werd gesplitst in enkele lagen
alzo werd gevangen door de wolken
die te keer gingen als draaikolken
om dit prachtig zonnelicht te vangen
even boven het water bleven hangen
door naar dit schouwspel te kijken.
in je dromen
hopend
ze eens tegen te komen.
zijn ze elke dag
onzichtbaar
omdat je ze niet zag.
alle dagen als het mag
wil je hen tonen
met een knuffel en een lach.
vrienden die je kent
maar waar je
een vreemde voor bent.
want het is waar
na elke nacht
zijn ze weer daar.
zaterdag 26 januari 2013
"Winterkou"
De winter is in het land
dat vind ik zo ambetant
binnen is het wel warm
maar maakt mij ook arm.
Die warmte heeft haar
prijs
al val je nu niet door het ijs
weldra eens het gaat dooien
geen zout meer moet strooien.
De verwarming mag wat
minder
zonder vriezen heb ik geen hinder
de dagen zijn ook al aan ’t lengen
dat nieuwtje kan ik nu brengen.
©Marcel.
zaterdag 17 november 2012
Vrij.
De
lucht was blauw
de
zon stond trouw
op
haar hoogste punt
hoger
had niet gekund.
Mijn
lucht is bijna op
niet
dat ik ze opkrop
toch
voel ik me moe
ook
als ik niets doe.
Nochtans
voel ik me vrij
voel
me zelfs heel blij
geniet
van het bestaan
om
niet alleen te gaan.
De
lucht werd grijs
net
zoals gletsjerijs
het
voelt zo koud
word
ik nu oud.
©Marcel.
donderdag 12 juli 2012
"Engeltjes"
heb ze al mogen zien
ze zaten allen tezamen
wel zo een stuk of tien.
daar houden ze niet van
ze leven in het licht
stralen als het even kan.
ze worden ook niet moe
maar als er even niets moet
doen ze hun oogjes toe.
zondag 18 december 2011
Nieuwjaar Cadeau.
met een strikje er om
dat ik moest ontknopen
voor ik in dat doosje kon.
met verpozing en stilte
laat dat nu zijn
wat ik het liefste wilde.
een hele mooie lach
zat onder ’t flesje hoop
dat ik toen pas zag.
zo een doosje kopen
dat men het krijgt
kan je alleen maar hopen.
vrijdag 18 november 2011
"Verdrongen"
Blogarchief
Over mij
- Marcel van Lint.
Mijn levensmotto.
"Bezit je niet wat je op prijs stelt,
stel dan op prijs wat je bezit."

