Vergaren.
Wie in 't schuitje zit moet mee varen
want anders is 't niet te verklaren
varen kon hij niet
hij had te veel verdriet
m kon zijn tranen niet langer vergaren.
Marcel van Lint.
Is een woord dat niet in een woordenboek voorkomt.
Voor mij heeft het echter een reële waarde van bestaan.
Het leven is een aan een schakeling van ups en downs.
Een “Palindroom”
dat verder gaat in het zichtbare of onzichtbare oneindige.
Met vriendelijke groetjes van, Marcel.
Vergaren.
Wie in 't schuitje zit moet mee varen
want anders is 't niet te verklaren
varen kon hij niet
hij had te veel verdriet
m kon zijn tranen niet langer vergaren.
Marcel van Lint.
.
Boeken.
De verloren weg terug zoeken
zit niet in een van die klein hoeken
waar ‘t ook mag wezen
misschien landkaart lezen
of het vinden in die dikke boeken.
Marcel van Lint.
Zonnestraal.
Zonnestraaltje hier zonnestraal daar
de eerst van de dag en ’t is klaar
schijnt op je gelaat
een kleurtje achter laat
ze verkleurd zelfs de kleuren van je haar.
Marcel van Lint.
Fotootjes.
‘t Zijn zeven kleine eskimootjes
die gingen varen in de bootjes
een bootje sloeg om
niemand die wist waarom
maar ‘t kapoentje die maakte fotootjes.
© Marcel van lint.
Rookgordijn.
Slapen gaan is sterven in het klein
daarom hoeft dat niet steeds zo te zijn
't viel mij uit de mond
want slapen is gezond
vrije tijd is een gigantisch rookgordijn.
© Marcel van Lint.
.
Verloren.
Ik ben gewoon de weg verloren
wie zou zich daar nu nog aan storen
G P S vooraan
daarop zullen we gaan
als die uitvalt zijn we echt verloren.
© Marcel van Lint.
Turnhout.
Er was eens een lichtje in Turnhout
en daar was helemaal niets mee fout
elkeen kwam er op af
omdat het een boost gaf
en ‘t is net daarvan dat iedereen houdt.
© Marcel.
Bushalte.
Er was eens een lichtje in Malle
met koffie en taart voor ons alle
de dag was weer daar
want alles stond al klaar
op zeven stappen van de bushalte.
© Marcel.
Beklagen.
Mijn liefde wil ik jou verklaren
hoe 't moet wel dat wou ik je vragen
niet voor deze keer
maar voor elke dag weer
ik beloof dat je 't niet zal beklagen.
© Marcel.
KLossen.
Een Brugse die kant wou gaan klossen
de klosjes die mocht zij niet lossen
om dat te kunnen
moest men haar tijd gunnen
daarom mocht zij geen enkele les brossen.
© Marcel.
Verloren.
Ik ben gewoon de weg verloren
wie zou zich daar nu nog aan storen
G P S vooraan
daarop zullen we gaan
als die uitvalt zijn we de echt verloren.
© Marcel.
't Aangename.
Het blauwe licht bracht bij d'opname
voor mij maar een momentopname
'k wist toen niet waarheen
maar ik onthou nog alleen
die wame zonnetjes, 't aangename.
Marcel.
Schelde.
Er was eens een polder ten velde
waar menig mens over vertelde
door dijken omringd
waar men bescherming vind
en hij lag naast de bedding der schelde.
© Marcel.